Pas de Cheval

Paarden en dansers hebben dit met elkaar gemeen: het zijn allebei getrainde wezens, bewonderd en gevormd door een verbeelding die een realiteit verbergt die bestaat uit hard werken en soms twijfelachtige machtsverhoudingen. Op het podium dansen de twee artiesten in stilte, terwijl hun stemmen ons vanuit een andere wereld bereiken. Want ze praten met elkaar, vertrouwen elkaar dingen toe, laten zich spottend uit over hun lot als artiesten. 

Grappig en cynisch, met een venijnige ironie, stelt de voorstelling de prijs ter discussie die betaald moet worden om de liefde van het publiek te winnen.