ITER

Afro-futuristisch verhaal

Met een koptelefoon op wordt het publiek meegevoerd naar een dystopische wereld waarin storytelling en de Afro-futuristische esthetiek met elkaar worden vermengd. In een lege, onbestemde wereld is alles wat overblijft de Guyanese danseres en de mysterieuze stem van wat een humanoïde buitenaards wezen zou kunnen zijn als een boordcomputer. Dit is een verhaal dat wordt verteld, een gesprek dat wordt aangevat, vitaal door woord en dans. Het gaat over incommunicatie, over overreding, identiteit, zingeving, het in vraag stellen van onze menselijkheid en onze mogelijke toekomst. De stemmen die weerklinken via een koptelefoon maken het publiek tot de onwillige getuigen van een kritiek moment. De danseres staat alleen op het lege, smetteloze podium en vertaalt de essentie van het moment in haar beweging.

Door instinct, rede en emotie is deze creatie een reis op zich die zowel diep zintuiglijk als introspectief is.